โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสามารถทางวิชาการ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

ภาณุพงศ์ แสงดี, สมพงษ์ พันธุรัตน์, ประกฤติยา ทักษิโณ

Abstract


Abstract

The aims of this study were to assess the applicability of our designed model of causal factors affecting the academic ability of year 12 students and to evaluate direct, indirect as well as combined influences. 706 year 12 Thai students were chosen by multistage sampling. We measured the attitude of the students using a test that assessed their academic ability. The quality of the Face Validity. The reliability of the total test was .789. The data was analysed by Mplus (version 7.4).

We found that our model of causal factors that influenced the academic ability of the students was in correlation with the empirical data ( χ2 = 14.696, Df = 12, χ2/df = 1.225, P-Value = 0.2585, RMSEA = 0.021, SRMR = 0.020, CFI = 0.997 and TLI = 0.987). Direct causal factors included study habit (HB), which had a positive influence (0.022) and interpersonal relationship (RE), which had a negative influence (-0.151). The causal factor influencing the academic ability both directly and indirectly was emotional adjustment (AJ). It had totol effect influence of -0.774 (insignificant at p-value of 0.01) however, HB and RE have no significant effect on academic ability. The sizes were 0.022 and -0.151, respectively.

Keywords: Academic Ability, Study habits, Emotional Adjustment, Interpersonal Relationship

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ในการศึกษาเพื่อตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความ สามารถทางวิชาการของนักเรียนช้ันมัธยมศึกษาปีที่ 6 และศึกษาอิทธิพลทางตรง อิทธิพลทางอ้อม และอิทธิพล รวมปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถทางวิชาการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 706 คน ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบวัดโครงสร้างด้านทัศนคติของผู้เรียนระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 แบบวัดความสามารถทางวิชาการ (Academic Ability) ตรวจสอบคุณภาพ โดยตรวจสอบความ ตรงของแบบสอบถามโดยผู้เชี่ยวชาญ (Face Validity) ตรวจสอบความเช่ือมั่น(Reliability) ด้วยการวิเคราะห์หา สัมประสิทธิ์แอลฟาของคอนบราค มีค่าความเช่ือมั่นท้ังฉบับ .789 วิเคราะห์ข้อมูลด้วย Mplus version 7.4

ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พิจารณาจาก χ2 = 14.696 Df = 12 χ2/df = 1.225 P-Value = 0.2585 RMSEA = 0.021 SRMR = 0.020 CFI = 0.997 TLI = 0.987 2) ตัวแปรปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสามารถทางวิชาการพบว่าการปรับตัวทางอารมณ์ (AJ) มีขนาดอิทธิพลรวมเท่ากับ -0.774 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนนิสัยในการเรียน (HB) และความ สัมพันธ์ระหว่างบุคคล (RE) ส่งผลต่อความสามารถทางวิชาการอย่างไม่มีนัยสำคัญ โดยมีขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.022 และ -0.151 ตามลำดับ

คำสำคัญ: ความสามารถทางวิชาการ นิสัยในการเรียน การปรับตัวทางอารมณ์ ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล


Full Text:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.